Dear Writers, இத்தளத்தில் எழுத விரும்புகிறவர்கள், [email protected] என்ற மின்னஞ்சலில் தொடர்பு கொள்ளவும்.

பூவிழி தீபமேற்றி

பூவிழி தீபமேற்றி – 30 (3)

இங்குமங்குமாய் குழந்தைகளின் கூச்சல். குட்டி குட்டி வாண்டுகளாய் கால்களுக்குள் ஓடிக்கொண்டிருந்த பிள்ளைகள், அடுத்த தலைமுறைகளாய் வளர்ந்து நின்றனர். சுந்தரி பிள்ளைகளும், பரத்தின் மகனும், ஆத்மாவின் பிள்ளைகளும் பெரியவர்களாய் அவ்வீட்டை ஆட்சி செய்ய, இளையவர்களை அரவணைத்து வழிகாட்டிக்கொண்டிருந்தனர். “இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டா கண்ணாப்பா கட்டிவிடறேன். வலிச்சா அப்பாட்ட சொல்லனும். சரியா?…” என்ற ஆத்மா முரளியின் மகன் ஜீவாவிற்கு பட்டு வேஷ்டியை அணிவித்துவிட்டான். “கண்ணாப்பா, ஸ்ஸ்ஸ்…” என்ற பிள்ளை, ‘போதும்’ என்பதை போல கண்களால் சமிஞ்சை செய்ய, “குறும்பு கண்ணன்டா […]


பூவிழி தீபமேற்றி – 30 (2)

அண்ணாமலை தீவிரமான யோசனையுடன் அனைவரையும் பார்த்தவர் உடனே பதில் சொல்லவில்லை. “சரி கொஞ்சம் யோசிப்போம். இது எடுத்தேன், கவுத்தேன் மாதிரி கிடையாது. டை-அப் பண்ணி புதுசா இன்னொன்னு ஆரம்பிக்கிறோம். முதல் முதல்ல தொழில் ஆரம்பிக்கிறது மாதிரி தான் இதுவும்….” என்று சொல்லிவிட்டு அன்று மாலை வீட்டிற்கு வந்ததும் அனைவரையும் வைத்துக்கொண்டு தான் விஷயத்தை சொல்லி அதற்கு சம்மதம் தெரிவித்தார். வித்யா அதனை எதிர்பார்க்கவே இல்லை. சென்பகத்திர் அத்தனை சந்தோஷம். வீட்டு பெண்கள் வீட்டிற்குள் மட்டுமே என்னும் எண்ணம் […]


பூவிழி தீபமேற்றி – 30 (1)

பூவிழி – 30             அவர்களின் கம்பெனி ஆடிட்டோரியம் அது. குடும்பத்தில் பெரும்பான்மையோர் அங்கே தான் வந்திருந்தனர். மாலைநேரம் அலங்கார விளக்குகளின் ஒளி அவ்விடத்தை வண்ணங்களால் வெளிச்சமூட்டியிருக்க, “ஜீவ், நில்லு. நில்லுடா…” என்று மகனின் பின்னால் ஓடிக்கொண்டிருந்தான் முரளிவினோகரன். “நேனா நேனா…” என்று இங்குமங்கும் ஓடி அவனுக்கு போக்கு காண்பித்தான் முரளியின் இரண்டரை வயது மகன் ஜீவதரண். “ஜீவ்…” என்ற அதட்டலுடன் அவனுக்கு எதிரே ஓடி வந்து நின்ற பூர்விதாவை கண்டவன் அவளின் கைகளுக்குள் சென்று நின்று […]


பூவிழி தீபமேற்றி – 29 (3)

“வாயேன். கேட்டுட்டு இருப்பியா நீ?…” என்றவன் மனதின் ஆர்ப்பாட்டத்தை அவளிடம் வலிக்காமல் காண்பித்தான் முரளி. அன்று அறுவை சிகிச்சை முன் எத்தனை முறை கேட்டாள்? எத்தனை கெஞ்சலாய், கண்ணீருடன் யாசித்தாள்? நினைக்கையில் அவன் மனம் கரைந்தது. அவளின் அணைப்பில் லேசாய் கலங்கவிருந்த மனதையும், கண்ணையும் சுதாரித்து இந்த நிமிடத்தை அனுபவித்தான். அவனின் எண்ணம் போல் தான் வித்யாவும் இந்த அனைப்பிர்காக, அவனின் கைகளுக்குள் தானிருக்கும் நிமிடத்திற்காக எத்தனை போராட்டம்? கண்ணீர் லேசாய் வழிய அவளை நிமிர்த்தியவன் அந்த […]


பூவிழி தீபமேற்றி – 29 (2)

என்னதான் வித்யாவின் உடல்நிலை பற்றி மருத்துவர்கள் பயம்கொள்ள தேவை இல்லை என்று சொன்னாலும் என்னவோ முன்பு அவர்கள் மறைத்ததன் விளைவாக மீண்டும் மீண்டும் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தனர். “வேற ஒண்ணுமில்லைல. ஒத்தையில எதையும் சுமக்காத சாமி. நாங்க எல்லாரும் இருக்கோம்…” என்று அவனுக்கு உணர்த்தி, அவனின் சிரிப்பை கண்ணார கண்டு களித்தனர். இப்போதும் முரளியின் கண்களில் ஒளிர்ந்த முழுமையான மகிழ்ச்சியை கண்ட பின்னர் தான் ஆசுவாசமடைந்தனர் அனைவருமே. “என்ன, சிரிப்பு சத்தம் வெளில வரை கேட்குது. விவிஐபி ரூம். […]


பூவிழி தீபமேற்றி – 29 (1)

பூவிழி – 29           கண் நிறைய தங்கள் முன் அமர்ந்திருந்தவளை பார்த்து பார்த்து நிம்மதியும், சந்தோஷமும் அடைந்தனர் வித்யாவின் மொத்த குடும்பமும். அந்த அறைகொள்ளவில்லை அத்தனை கூட்டத்திற்கும். அந்த மருத்துவமனையில் இருப்பதிலேயே பெரிய அறை அந்த அறை தான். உறவுகள் மாற்றி மாற்றி வந்து பார்த்துவிட்டு சென்றிருந்தனர். வித்யா கண்விழித்த விஷயம் கேட்டதும் பரத் ஏழுமலையை கரூரில் இருத்திவிட்டு புறப்பட்டு வந்துவிட்டான். அத்தனை பேசிவிட்டிருந்தார் விசாலாட்சி. சபர்மதி ஒருவார்த்தை கூட பேசாமல் கணவனை புறக்கணிப்பதை போலிருக்க […]


பூவிழி தீபமேற்றி – 28 (2)

“முரளி…” என்று ஆத்மா அவனை தொட வர, “ண்ணா…” என்ற முரளி மறுப்பாய் தலையசைத்து வித்யாவை பார்க்க உயிர் வதை அது. அத்தனை நேரம் அசைவற்று கிடந்த உடலில் தனக்கான ஜீவனை இருத்தி வைக்க முயலும் அவளின் போராட்டம். அது அவனின் ஜீவன். அவர்கள் உயிரின் ஜீவன். அதுவன்று வாழ்வேது இருவருக்கும்? சிலநொடிகள் கூட பார்க்க முடியாத அந்த ஜீவ, மரண போராட்டத்தை வெறித்த பார்வை பார்த்தவன் அவளின் பாதம் நோக்கி சென்றான். “மிஸ்டர்…” என்று ஒரு […]


பூவிழி தீபமேற்றி – 28 (1)

பூவிழி – 28              மருத்துவ உபகரணங்கள் வித்யாவின் உயிரை பிடித்து வைத்திருக்க மூடிய இமைகளின் அசைவுக்காக காத்திருந்த ஜீவனொன்று குற்றுயிராகிக்கொண்டிருந்ததை அவனின் சொந்தங்கள் கண்கொண்டு காணமுடியாது தவித்தனர். “டாக்டர் சொல்லிட்டு போனதுல இருந்து இப்படியே இருக்கானே? எனக்கு பயமா இருக்கு கண்ணா…” என்று ஆத்மாவிடம் இளவரசு வருத்தமாய் பேச அவருக்கு எந்தவிதத்திலும் ஆறுதல் சொல்லமுடியாமல் தவித்தான் ஆத்மா. முரளியின் நேரங்கள் எல்லாம் வித்யாவின் அருகில் தான். அவளின் கையை பிடித்துக்கொண்டு தன்னுணர்வுகளை தொடுகையால் மட்டுமே கடத்திக்கொண்டிருந்தான். […]


பூவிழி தீபமேற்றி – 27 (2)

அந்த அறையில் மாட்டப்பட்டிருந்த அட்டையை கண்டவள் வேகமாய் அதனை எடுக்க, அவள் கையிலிருந்து வேகமாய் பறித்தான் முரளி. “எதுவானாலும் நீயே சொல்லு. உன்னோட உணர்வு புரியாதவனா நான்? எழுதி காமிக்க நினைக்கிற?…” என்று அதனை தன் பின்னே மறைத்துக்கொண்டவன், “இப்ப எதுவும் சொல்ல முடியலைன்னா ஒன்னும் அவசரமில்லை. சர்ஜரி முடிஞ்சு வா. நான் ஃப்ரீ தான். பேசலாம். வாழ்க்கை முழுக்க. என் ஜென்மம் முடியும் வரை…” என்றவனின் இதழ்களை கைகொண்டு கண்ணீரோடு மூடியவள் கோபமாய் முறைத்து அழ, […]


பூவிழி தீபமேற்றி – 27 (1)

பூவிழி – 27         முரளியிடம் எதுவும் கேட்கவில்லை. பொம்மை போல அவனின் கைபிடித்து சென்னை வந்து சேர்ந்தாள் வித்திவ்யா. ஆத்மாவின் வீட்டிற்கும் செல்லவில்லை. நேராக மருத்துவமனைக்கு தான் அவர்கள் சென்று சேர்ந்தது. அப்போதும் அவளிடம் மெல்லிய புன்னகையுடன் தான் பேசியபடி எதையாவது பகிர்ந்தபடி முரளி வந்தானே தவிர வித்யாவின் உடல்நிலை பற்றி வாய் திறக்கவில்லை. அவளும் கேட்கவில்லை. வீட்டினரிடம் விஷயம் கரூரிலேயே வெளிப்பட செண்பகம் திக்கற்று பார்த்தார் மகனை. “என்ன காரியம்டா பண்ணியிருக்கீங்க பாவி பயலுங்களா?…” […]