Dear Writers, இத்தளத்தில் எழுத விரும்புகிறவர்கள், tamilnovelwriters@gmail.com என்ற மின்னஞ்சலில் தொடர்பு கொள்ளவும்.

காதலினும் காதல் கேள் - 13

மணிமேகலை

Well-known member
Member
அப்போதுதான் குளக்கரையில் ஆர்கலி போல் தெரிய,மாணிக்கமும் வந்திருப்பாரோ என்று நினைத்து அருகில் சென்று பார்க்க,இவன் அரவத்தில் அவள் அமைதிய கலைய,ஆர்கலி நெப்போலியனைப் பார்க்க,

அவள் பார்வையில் ஒரு சஞ்சலம் இருக்க,

“என்ன மார்கழி…கோவில் பக்கம்…மாணிக்கம் வரலயா?” என்று கேட்க

“இல்ல…அப்பா வரல…நான் மட்டும் தான்..”

“ஓ….” என்றவன்

“என்ன ஒரு மாதிரி இருக்க..” என்று கேட்க

அவள் அகத்தில் ஆயிரம் அலைப்புறுதல் இருந்தாலும் அதை அவனிடம் பகிரவில்லை.

“அதெல்லாம் இல்ல..” ஆர்கலி மறுத்தாள்.

“ஓ…நாளைக்கு மாப்பிள்ளையைப் பார்க்க போற…அதான் டென்ஷன்….கண்டிப்பா உனக்குப் பிடிக்கும்…கவலைப்படாத..” என்று அவன் கனிவாக சொல்ல கண்பார்த்து உரைத்த அவன் மொழியில் இவள் விழிகளில் வியப்பு.

“மாணிக்கம் சொன்னார்…மாப்பிள்ளையும் நல்லா பார்க்க அழகா இருந்தார்…அதனால டென்ஷன் ஆவாத……டோண்ட் வரி பீ ஹாப்பி…” என்றான் புன்னகை பூசிய முகத்துடன்.

இதுதான் அவளுக்கும் அவனுக்குமான வேற்றுமை.அவன் யாரிடம் பழகினாலும் அகம் தொட்டு அதன் ஆழம் தொட்டு பேசுவான்.அவளைப் போல் தண்ணீரில் தாமரையாக பேசியும் பேசாமல் எல்லாம் அவனுக்குப் பேச வராது.

அவன் பேச்சைக் கேட்டு ஒரு நல்ல மனோ நிலை உருவாக,

“தேங்க்ஸ் “ என்றாள் புன்னகையோடு.

அவன் ,”போயிட்டு வரேன்..” என்று போய் விட,போனவன் பற்றிய சிந்தனை தான் அவளுள்.

முதல் முறை பார்த்தபோது தெருவில் சண்டையிட்டவனா இவன் என்பதுபோல் அவன் பேச்சு இருக்க,பார்வைகள் பரிமாணங்கள் எல்லாம் ஒரு வருடத்தில் எப்படி மாறி போயிருக்கின்றன என வியந்தாள்.

அவனது வழிமுறை வன்முறையாக இருக்கலாம்.ஆனால் அதற்காக அவன் நெறி முறையற்றவன் என்று சொல்வதும் எண்ணுவதும் முறையற்றது என்று புரிந்தது.அவனிடம் இனி சண்டையிடக் கூடாது என்று நினைத்துக் கொண்டாள்.

அடுத்த நாள் மாலையில் மொட்டை மாடியில் துணிகளைக் காயப்போட போனாள் ஆர்கலி.அவர்கள் வீட்டின் மாடியில் இருந்து பார்த்தால் ஷ்யாமின் வீட்டு மாடி தெரியும்.பேசிக் கொள்ளவும் முடியும்.

ஆர்கலி வந்ததைக் கவனிக்காமல் ஆண்டாள் கண்களை கசங்கியபடி நெப்போலியனிடம் ஏதோ சொல்ல,அவன் சிரித்தபடி அவளை சமாதானம் செய்து கொண்டிருந்தான்.

ஆண்டாள் ஆர்கலியைக் கவனிக்கவே இல்லை.கீழே இறங்கி சென்றுவிட, நெப்போலியனின் கழுகுப் பார்வைக்கு ஆர்கலி தப்பவில்லை.

“ஓய்….மார்கழி…என்ன இங்க பார்வை…?” என்றான்.

“அவ கூட பேசினா…அவளை மட்டும் பாரு…அடுத்த வீட்டு மொட்டை மாடியில நிக்கிற என்னை ஏன் பார்க்கிற….” என்று ஆர்கலி பதிலுக்குப் பேச

“முதல்ல இங்க பார்த்தது நீதான்..” என்றவன் அவளிடம் பேச வசதியாக ஆர்கலி வீட்டு மாடியின் பக்கமாக இருக்கும் சுவரின் அருகில் வந்து நின்றான்.

“அது..அவ கிட்ட நீ அவ அழுததைப் பார்த்தேன்னு சொல்லிடாத….அவளை வர வழியில் தினமும் ஏரியா பசங்க நாலு பேர் கிண்டல் பண்றாங்கன்னு அழறா…வீட்ல யார் கிட்டையும் சொல்லல..ஷ்யாம் இருந்தா அவன் கிட்ட சொல்லி இருப்பா..அவன் இல்லனதும் எங்கிட்ட சொன்னா…” என்று சொல்ல

“இப்போ நீதான் அவளைப் பத்தி எங்கிட்ட சொல்ற…நான் எப்பவும் இது மாதிரி எல்லாம் கேட்க மாட்டேன்.” என்று சொல்ல அவன் படிகளில் உட்கார்ந்து கொண்டு,

“ஆனா நான் கேட்பேனே…?” என்று சிரித்தவன்

“மார்கழி மாப்பிள்ளையை பிடிக்கலன்னு சொன்னியாமே..ஏன்…?”

அவள் முறைத்து பார்க்க

“அட…..மாணிக்கம் ரொம்ப ஃபீலாயிட்டாப்புல…அதான் ஒரு குவார்ட்டர்….இல்ல…இல்ல…உனக்குப் பிடிக்காதுன்னு ஒரு ஜூஸ் வாங்கிக் கொடுத்தேன்..அவ்வளவுதான்..” என்று விளையாட்டாக சொல்ல,அவளிடம் பதில் வினையேதும் இல்லை.

படியில் இருந்து எழுந்தவன்,மொட்டை மாடியின் கைப்பிடி சுவரில் சாய்ந்த வண்ணம்,இவளை நேருக்கு நேர் பார்த்து,

“உன் கிட்ட கேட்குறது தப்பு தான்…ஆனா மாணிக்கம் நேத்து ரொம்ப ஆசையா இருந்தார்…அதான் என்னாச்சுன்னு..” என்று அவன் சீரியசாகப் பேச

அவனது பேச்சு எதிரில் இருப்பவரை வசீகரிக்கும்.வாஞ்சை கொடுக்கும்.அப்படி அவன் பேச ஆர்கலியும் மரியாதைக்காக,

“பிடிக்கல….அவன் என்னமோ இண்டர்வியூ பண்ற மாதிரி கொஸ்டின்ஸ் கேட்குறான்….எனக்கு செட் ஆக மாட்டான்..” என்று கடுப்பில் சொல்ல

“அப்போ எப்படி இருந்தா உனக்குப் பிடிக்கும்..?” என்ற அவனது கேள்வியில் அவளுக்குள் ஒரு ஆசுவாசம்….ஒரு புதிய உணர்வு.

ஆறுதலாக உணர்ந்தாள்.

இதுவரையில் அவளிடம் எது உனக்குப் பிடிக்குமென யாரும் கேட்டதில்லை.மாணிக்கம் கூட மாப்பிள்ளை பிடிக்கவில்லை என்றதும் வேறு பார்ப்போம் என்றவர் எப்படி இருந்தால் உனக்குப் பிடிக்கும் என்று கேட்கவில்லை.

நெப்போலியன் அப்படி கேட்கவும்,

“எப்படி இருந்தாலும் அவங்களை எனக்குப் பிடிக்கனும்..அப்படி ஒருத்தர் தான் வேணும்…” என்றாள் ஆவலாக.

“எப்படி இருந்தாலும் ஓகேன்ற…அப்புறம் ஏன் அவனை வேண்டாம்னு சொன்ன..?”

அவனுக்கு அவள் பேச்செல்லாம் புரியவே இல்லை.

“அது எப்படி சொல்ல…ஒருத்தரை எனக்குப் பிடிச்சா…அவங்க கிட்ட குறையெல்லாம் இருந்தாலும் எனக்குப் பெருசா தெரியக் கூடாது…..அப்படி பிடிக்கனும் எனக்கு..”

“அரவிந்த்சாமி மாதிரி வேணும்….மாதவன் மாதிரி வேணும்..விஜய் மாதிரி வேணும்னு கேட்டா கூட பரவாயில்ல…இப்ப பொண்ணுங்க இப்படியெல்லாம் கேட்டா பாவம் மாணிக்…” என்றான்.

“ஆமா….இவ்வளவு அக்கறையா கேட்கிற…?ஏன்?”

“பின்ன..மாணிக்கம் உங்க ஊர் சைட்ல கல்யாணத்துல கறி விருந்தாமே…நிறைய ஆடு வெட்டுவீங்களாம்…மாப்பிள்ளை வீட்டு விருந்து பொண்ணு வீட்டு விருந்துன்னு களை கட்டுமாமே…அதுவும் அந்த ஆட்டுக்குடல்ல…பருப்பு போட்டு…செமையா இருக்குமாமே…” என்று அவன் கண்மூடி காதலாக சொல்ல

ஆர்கலி வெகு நாள் கழித்து மனம் விட்டு சிரித்தாள்.

“அட பாவி…ஏதோ எங்கப்பா மேல உள்ள அக்கறயில சொல்றன்னு பார்த்தா…ஆட்டுக்குடல் மேல இருக்க ஆசையில சொல்லி இருக்க நீ…” என்று அவள் இன்னும் சிரிக்க,

நெப்போலியனும் சிரித்தபடி,
“அதனால் சீக்கிரம் கல்யாணம் பண்ணி கறிசோறு போடுற…” என்றான் மிரட்டலாக.

நெப்போலியனின் சிரிப்பெல்லாம் வரதராஜன் நடு இரவில் நெஞ்சைப் பிடித்துக் கொண்டு சாயும் வரை தான் இருந்தது.

காதலினும் காதலாகும்..!!


To be continued on 'Saturday'

Eager to know from you all...thanks for sharing ur views friendsss
:love::love::love::love:
செம
3 இடத்தில் நெப்போலியன்
ரொம்பவே ஸ்கோர் அடிச்சிட்டான்
அவ்ளோ பிடிச்சது..
மார்கழி சொன்ன எப்படி இருந்தாலும் பிடிக்கனும் சொல்றது வேற லெவல்..
அச்சச்சோ வரதுக்கு என்ன ஆச்சு..
Super epi பவி.
 




saroja

Well-known member
Member
ஏய் என்னப்பா இது நெப்ஸ்
நல்லா ஆர்கலி கூட சந்தோஷம பேசி சிரிச்சுட்டு இருந்தான்
அது பொருக்கலயா
வரதராஜனுக்கு என்ன ஆச்சு
 




PooraniBarathi

New member
Member
very good, story touches various problems in the community on the go, picturising middle class people's routine life, issue in a very nice way.
 




Priya

Well-known member
Member
One year odita... normala pesura alavuku rendu perum vandhutaanga... Varadhan ku enna achuuu.. waitinggg
 




அருமை பவி.. என்ன சொல்ல இருவரின் இயல்பான பேச்சுக்கள் வெகு அருமை அடாடா வரதன் என்ன ஆச்சு
 




eanandhi

Well-known member
Member
Super sis
OTE="Pavithra Narayanan, post: 29713, member: 15"]
அப்போதுதான் குளக்கரையில் ஆர்கலி போல் தெரிய,மாணிக்கமும் வந்திருப்பாரோ என்று நினைத்து அருகில் சென்று பார்க்க,இவன் அரவத்தில் அவள் அமைதிய கலைய,ஆர்கலி நெப்போலியனைப் பார்க்க,

அவள் பார்வையில் ஒரு சஞ்சலம் இருக்க,

“என்ன மார்கழி…கோவில் பக்கம்…மாணிக்கம் வரலயா?” என்று கேட்க

“இல்ல…அப்பா வரல…நான் மட்டும் தான்..”

“ஓ….” என்றவன்

“என்ன ஒரு மாதிரி இருக்க..” என்று கேட்க

அவள் அகத்தில் ஆயிரம் அலைப்புறுதல் இருந்தாலும் அதை அவனிடம் பகிரவில்லை.

“அதெல்லாம் இல்ல..” ஆர்கலி மறுத்தாள்.

“ஓ…நாளைக்கு மாப்பிள்ளையைப் பார்க்க போற…அதான் டென்ஷன்….கண்டிப்பா உனக்குப் பிடிக்கும்…கவலைப்படாத..” என்று அவன் கனிவாக சொல்ல கண்பார்த்து உரைத்த அவன் மொழியில் இவள் விழிகளில் வியப்பு.

“மாணிக்கம் சொன்னார்…மாப்பிள்ளையும் நல்லா பார்க்க அழகா இருந்தார்…அதனால டென்ஷன் ஆவாத……டோண்ட் வரி பீ ஹாப்பி…” என்றான் புன்னகை பூசிய முகத்துடன்.

இதுதான் அவளுக்கும் அவனுக்குமான வேற்றுமை.அவன் யாரிடம் பழகினாலும் அகம் தொட்டு அதன் ஆழம் தொட்டு பேசுவான்.அவளைப் போல் தண்ணீரில் தாமரையாக பேசியும் பேசாமல் எல்லாம் அவனுக்குப் பேச வராது.

அவன் பேச்சைக் கேட்டு ஒரு நல்ல மனோ நிலை உருவாக,

“தேங்க்ஸ் “ என்றாள் புன்னகையோடு.

அவன் ,”போயிட்டு வரேன்..” என்று போய் விட,போனவன் பற்றிய சிந்தனை தான் அவளுள்.

முதல் முறை பார்த்தபோது தெருவில் சண்டையிட்டவனா இவன் என்பதுபோல் அவன் பேச்சு இருக்க,பார்வைகள் பரிமாணங்கள் எல்லாம் ஒரு வருடத்தில் எப்படி மாறி போயிருக்கின்றன என வியந்தாள்.

அவனது வழிமுறை வன்முறையாக இருக்கலாம்.ஆனால் அதற்காக அவன் நெறி முறையற்றவன் என்று சொல்வதும் எண்ணுவதும் முறையற்றது என்று புரிந்தது.அவனிடம் இனி சண்டையிடக் கூடாது என்று நினைத்துக் கொண்டாள்.

அடுத்த நாள் மாலையில் மொட்டை மாடியில் துணிகளைக் காயப்போட போனாள் ஆர்கலி.அவர்கள் வீட்டின் மாடியில் இருந்து பார்த்தால் ஷ்யாமின் வீட்டு மாடி தெரியும்.பேசிக் கொள்ளவும் முடியும்.

ஆர்கலி வந்ததைக் கவனிக்காமல் ஆண்டாள் கண்களை கசங்கியபடி நெப்போலியனிடம் ஏதோ சொல்ல,அவன் சிரித்தபடி அவளை சமாதானம் செய்து கொண்டிருந்தான்.

ஆண்டாள் ஆர்கலியைக் கவனிக்கவே இல்லை.கீழே இறங்கி சென்றுவிட, நெப்போலியனின் கழுகுப் பார்வைக்கு ஆர்கலி தப்பவில்லை.

“ஓய்….மார்கழி…என்ன இங்க பார்வை…?” என்றான்.

“அவ கூட பேசினா…அவளை மட்டும் பாரு…அடுத்த வீட்டு மொட்டை மாடியில நிக்கிற என்னை ஏன் பார்க்கிற….” என்று ஆர்கலி பதிலுக்குப் பேச

“முதல்ல இங்க பார்த்தது நீதான்..” என்றவன் அவளிடம் பேச வசதியாக ஆர்கலி வீட்டு மாடியின் பக்கமாக இருக்கும் சுவரின் அருகில் வந்து நின்றான்.

“அது..அவ கிட்ட நீ அவ அழுததைப் பார்த்தேன்னு சொல்லிடாத….அவளை வர வழியில் தினமும் ஏரியா பசங்க நாலு பேர் கிண்டல் பண்றாங்கன்னு அழறா…வீட்ல யார் கிட்டையும் சொல்லல..ஷ்யாம் இருந்தா அவன் கிட்ட சொல்லி இருப்பா..அவன் இல்லனதும் எங்கிட்ட சொன்னா…” என்று சொல்ல

“இப்போ நீதான் அவளைப் பத்தி எங்கிட்ட சொல்ற…நான் எப்பவும் இது மாதிரி எல்லாம் கேட்க மாட்டேன்.” என்று சொல்ல அவன் படிகளில் உட்கார்ந்து கொண்டு,

“ஆனா நான் கேட்பேனே…?” என்று சிரித்தவன்

“மார்கழி மாப்பிள்ளையை பிடிக்கலன்னு சொன்னியாமே..ஏன்…?”

அவள் முறைத்து பார்க்க

“அட…..மாணிக்கம் ரொம்ப ஃபீலாயிட்டாப்புல…அதான் ஒரு குவார்ட்டர்….இல்ல…இல்ல…உனக்குப் பிடிக்காதுன்னு ஒரு ஜூஸ் வாங்கிக் கொடுத்தேன்..அவ்வளவுதான்..” என்று விளையாட்டாக சொல்ல,அவளிடம் பதில் வினையேதும் இல்லை.

படியில் இருந்து எழுந்தவன்,மொட்டை மாடியின் கைப்பிடி சுவரில் சாய்ந்த வண்ணம்,இவளை நேருக்கு நேர் பார்த்து,

“உன் கிட்ட கேட்குறது தப்பு தான்…ஆனா மாணிக்கம் நேத்து ரொம்ப ஆசையா இருந்தார்…அதான் என்னாச்சுன்னு..” என்று அவன் சீரியசாகப் பேச

அவனது பேச்சு எதிரில் இருப்பவரை வசீகரிக்கும்.வாஞ்சை கொடுக்கும்.அப்படி அவன் பேச ஆர்கலியும் மரியாதைக்காக,

“பிடிக்கல….அவன் என்னமோ இண்டர்வியூ பண்ற மாதிரி கொஸ்டின்ஸ் கேட்குறான்….எனக்கு செட் ஆக மாட்டான்..” என்று கடுப்பில் சொல்ல

“அப்போ எப்படி இருந்தா உனக்குப் பிடிக்கும்..?” என்ற அவனது கேள்வியில் அவளுக்குள் ஒரு ஆசுவாசம்….ஒரு புதிய உணர்வு.

ஆறுதலாக உணர்ந்தாள்.

இதுவரையில் அவளிடம் எது உனக்குப் பிடிக்குமென யாரும் கேட்டதில்லை.மாணிக்கம் கூட மாப்பிள்ளை பிடிக்கவில்லை என்றதும் வேறு பார்ப்போம் என்றவர் எப்படி இருந்தால் உனக்குப் பிடிக்கும் என்று கேட்கவில்லை.

நெப்போலியன் அப்படி கேட்கவும்,

“எப்படி இருந்தாலும் அவங்களை எனக்குப் பிடிக்கனும்..அப்படி ஒருத்தர் தான் வேணும்…” என்றாள் ஆவலாக.

“எப்படி இருந்தாலும் ஓகேன்ற…அப்புறம் ஏன் அவனை வேண்டாம்னு சொன்ன..?”

அவனுக்கு அவள் பேச்செல்லாம் புரியவே இல்லை.

“அது எப்படி சொல்ல…ஒருத்தரை எனக்குப் பிடிச்சா…அவங்க கிட்ட குறையெல்லாம் இருந்தாலும் எனக்குப் பெருசா தெரியக் கூடாது…..அப்படி பிடிக்கனும் எனக்கு..”

“அரவிந்த்சாமி மாதிரி வேணும்….மாதவன் மாதிரி வேணும்..விஜய் மாதிரி வேணும்னு கேட்டா கூட பரவாயில்ல…இப்ப பொண்ணுங்க இப்படியெல்லாம் கேட்டா பாவம் மாணிக்…” என்றான்.

“ஆமா….இவ்வளவு அக்கறையா கேட்கிற…?ஏன்?”

“பின்ன..மாணிக்கம் உங்க ஊர் சைட்ல கல்யாணத்துல கறி விருந்தாமே…நிறைய ஆடு வெட்டுவீங்களாம்…மாப்பிள்ளை வீட்டு விருந்து பொண்ணு வீட்டு விருந்துன்னு களை கட்டுமாமே…அதுவும் அந்த ஆட்டுக்குடல்ல…பருப்பு போட்டு…செமையா இருக்குமாமே…” என்று அவன் கண்மூடி காதலாக சொல்ல

ஆர்கலி வெகு நாள் கழித்து மனம் விட்டு சிரித்தாள்.

“அட பாவி…ஏதோ எங்கப்பா மேல உள்ள அக்கறயில சொல்றன்னு பார்த்தா…ஆட்டுக்குடல் மேல இருக்க ஆசையில சொல்லி இருக்க நீ…” என்று அவள் இன்னும் சிரிக்க,

நெப்போலியனும் சிரித்தபடி,
“அதனால் சீக்கிரம் கல்யாணம் பண்ணி கறிசோறு போடுற…” என்றான் மிரட்டலாக.

நெப்போலியனின் சிரிப்பெல்லாம் வரதராஜன் நடு இரவில் நெஞ்சைப் பிடித்துக் கொண்டு சாயும் வரை தான் இருந்தது.

காதலினும் காதலாகும்..!!


To be continued on 'Saturday'

Eager to know from you all...thanks for sharing ur views friendsss
:love::love::love::love:
[/QUOTE]
 








Top