கண்ணாமூச்சி 14

விஷ்வா அந்தக் கேபினை விட்டு வெளியேறிய அடுத்த விநாடி, அதுவரை அங்கே நிலவிய செயற்கையான அமைதி சுக்குநூறாக உடைந்தது. தன் நெஞ்சுக்குள் எரிமலையை அடக்கி வைத்திருந்த அனன்யாவின் இதயம், கட்டுப்பாடின்றி நிமிடத்திற்கு நூறு முறைக்கும் மேலாக வேகமாக அடிக்கத் தொடங்கியது. அவளது கைகள் நடுங்கின; நெற்றியில் மெல்லிய வேர்வைத்துளிகள் அரும்பின.

ஏனெனில், விஷ்வாவின் நினைவலைகளில் இருந்து அந்த ஏஐ சாஃப்ட்வேர் சிஸ்டம் உருவாக்கி  முடித்திருந்த அந்த ஓவியப் படங்களை அவள் உற்றுப் பார்த்தபோது, அவளது வாழ்க்கையிலேயே சந்தித்திராத ஒரு மாபெரும் அதிர்ச்சி அவளை நிலைகுலைய வைத்திருந்தது! அந்த டிஜிட்டல் ஓவியத்தில் துல்லியமாகத் தெரிந்த அந்தப் பெண்ணின் முக ஜாடை, அவளது காந்தக் கண்கள், இதழோரம் தேங்கியிருந்த அந்த வசீகரச் சிரிப்பு… அனைத்தும் அச்சு அசலாக, நூறு சதவீதம் அவளது உயிர் தோழியான நிலாவோடு ஒத்துப் போயிருந்தது.

“கடவுளே! இது எப்படி சாத்தியம்? விஷ்வா என்ற ஒரு எட்டாத துருவ நட்சத்திரம் இரவு பகலாகத் தேடிக் கொண்டிருக்கும் அந்த விர்ச்சுவல் தேவதை… என் கண் முன்னால் உலவிக் கொண்டிருக்கும் என் நிலா தானா?!” அனன்யாவின் மூளை ஒரு கணம் முற்றிலுமாக ஸ்தம்பித்தது.

ஆனால், அந்த விபரீதமான உண்மையை அந்தத் தருணத்தில் பிரவீனிடம் சொல்ல அவளது எதார்த்த புத்தி சம்மதிக்கவில்லை. “வேண்டாம்… நிலா இப்போதான் அந்த விர்ச்சுவல் உலகத்தோட சைக்கலாஜிக்கல் டார்ச்சர்ல இருந்து, மீண்டு மெல்ல மெல்ல வெளிய வர்றா. இப்போப் போய், சோஷியல் மீடியாவே புரளி பேசிக்கிட்டு இருக்குற ஒரு சினிமா கிசுகிசுவுல சிக்கியிருக்கற சூப்பர் ஸ்டாரோட விர்ச்சுவல் காதலி நீதான்னு சொன்னா, அவளோட மனநிலை அடியோட உடைஞ்சு போயிடும். அது மட்டுமில்லாம, இந்த அல்காரிதத்தோட விசித்திரமான பக் என்னன்னு முழுசா தெரியாம நாம எதையும் அவசரப்பட்டுப் பேசக் கூடாது” என்று தீர்க்கமாக முடிவு செய்தவள், அந்தப் பேராபத்தான ரகசியத்தைத் தன் நெஞ்சுக்குள் போட்டுப் பூட்டி மறைத்தாள்.

விஷ்வா சென்றபின், பிரவீன் ஒரு மாபெரும் பாரத்தை இறக்கி வைத்தவன் போல சோர்வாகத் தன் சுழல் நாற்காலியில் பின்னோக்கிச் சாய்ந்தான். “விஷ்வா ரொம்பப் பாதிக்கப் பட்டிருக்கான் அனன்யா. ஒரு கற்பனை பிம்பத்தைக் காதலிச்சு, அந்த விர்ச்சுவல் பொண்ணு நிஜத்துல இங்க ஆபீஸ்ல நடமாடுறான்னு சொல்ற அளவுக்கு அவனுக்கு ஏதோ பலமான மாயப் பிரமை தட்டியிருக்குன்னு நினைக்கிறேன். இதுல நயனிகாவோட ரிலேஷன்ஷிப்னு பிரஷர் வேற” என்றான் கவலையாக.

அனன்யா அவனது மேஜைக்கு அருகே வந்து, தன் குரலை இன்னும் சற்றே தீவிரமாக்கிப் பேசினாள். “இல்லை பிரவீன். நீங்க நினைக்கிற மாதிரி இது வெறும் விஷ்வா சாரோட தனிப்பட்ட பிரமை இல்லை. விஷ்வா சார் அங்கே ஐஸ்லாந்துல தவிச்ச அதே நேரத்துல, இங்கே சென்னையில நிலாவும் அதே மாதிரியே விர்ச்சுவல் உலகத்தால தன் நிம்மதியை இழந்து அழுதுட்டு இருந்தா. ஒரு விர்ச்சுவல் பிம்பத்தோட அருகாமையும் பாசமும் அவளோட நிஜ வாழ்க்கையையும், அவளோட எதார்த்த புத்தியையும் அடியோட சிதைச்சிருக்கு. அவளுக்குள்ள ஒரு பெரும் குற்ற உணர்ச்சியை உண்டாக்கியிருக்கு. அதனாலதான் அவ நேத்து என்கிட்ட அழுதுகிட்டே, அந்த சோல்மேட் கிட்டையே இனி பார்க்கக் கூடாதுன்னு திருப்பிக் குடுத்தா. நம்மளோட இந்த ‘சோல்மேட்’ ஆப் மனிதர்களோட ஆழ்மனசுல ரொம்பப் பெரிய விபரீதமான சைக்கலாஜிக்கல் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துதுன்னு எனக்குத் தோணுது பிரவீன்?”

பிரவீன் சட்டென்று நாற்காலியில் நிமிர்ந்து அமர்ந்தான். அவனது கண்கள் விரிந்தன. “வாட்? உன் ஃபிரெண்ட் நிலாவும் அந்த விர்ச்சுவல் கிட்டை ரிட்டர்ன் பண்ணிட்டாங்களா?”

“ஆமாம் பிரவீன். அதுமட்டுமில்ல… நாம ஏன் விஷ்வா சாரோட எக்ஸ்பீரியன்ஸை மட்டும் வச்சு ஆராயணும்? நிலா என்கிட்ட திருப்பி ஒப்படைச்ச அந்த சோல்மேட் கிட் இப்போ என்னோட அனாலிசிஸ் லேப்ல தான் இருக்கு. அவளோட விர்ச்சுவல் எக்ஸ்பீரியன்ஸ் இமேஜஸையும் நாம ஏன் இந்த ஏஐ பெயிண்டிங் அல்காரிதம் வச்சு ஜெனரேட் பண்ணிப் பார்க்கக் கூடாது? இந்த சிஸ்டத்தோட கோடிங்ல ஏதாச்சும் தெரியாத குளறுபடி நடந்திருக்கான்னு செக் பண்ண இதுதான் ஒரே வழி!” என்று அனன்யா ஒரு மாபெரும் புதிருக்கு விடை தேடும் யோசனையை முன்வைத்தாள்.

பிரவீன் ஒரு விநாடி யோசித்துவிட்டு, அவளது வாதத்தில் இருக்கும் நியாயத்தை உணர்ந்து சம்மதித்தான். நிலாவின் நியூரல் ஹெட்பேண்டில் இருந்து காப்பி செய்யப்பட்ட டேட்டா ஃபைல்களை முதன்மைச் சர்வரில் கனெக்ட் செய்தான். அவளது மெய்நிகர் அனுபவத்தின் ஓவியப் படங்கள் கணினித் திரையில் ஒவ்வொன்றாக லோடாகி வரத் தொடங்கின.

தொடக்கத்தில் சில சாதாரண தனிப்பட்ட படங்கள் வந்தன. ஆனால், அடுத்த சில நிமிடங்களில்… அந்த அறைக்குள் நிலவிய மயான அமைதி ஒட்டுமொத்தக் கேபினையும் அப்படியே உறைய வைத்தது!

சிஸ்டம் திரை இப்போது இரு பிரிவுகளாகப் பிரிந்தது. இடதுபுறம் விஷ்வாவின் அனுபவப் படங்களும், வலதுபுறம் நிலாவின் அனுபவப் படங்களும் அருகருகே ஜோடியாக ஒப்பிடப்பட்டு லோடாயின. சில ஆரம்பக் காட்சிகளைக் கடந்ததும், இருவரின் உலகிலும் ஜெனரேட் ஆகியிருந்த படங்கள் அச்சு அசலாக, ஒன்றுக்கொன்று இணையாக, அப்படியே நூறு சதவீதம் ஒரே மாதிரி இருக்கத் தொடங்கின!

முதலில், அவர்கள் இருவரும் ஒரு காபிஷாப்பில் நாடு இரவில்  முதன்முதலாகச் சந்தித்த அந்தப் படம். பிறகு விஷ்வாவின் அனுபவத்தில் ஐஸ்லாந்தில் அரோரா இரவில் நிலாவின் ஃபோட்டோ ஷூட் எடுத்த படம் நிலவின் அனுபவத்தில் லைப்ரரியில் சந்தித்த படம், அடுத்து, அந்தப் பழங்கால தியேட்டரில் விழாவுடன் விஷ்வா திரைப்படம் பார்த்த அனுபவத்தின் படம். இவையெல்லாம் இருவரின் உலகிலும் தனித்தனியாக இருந்தாலும் அதற்கடுத்து வந்த ஒரு பழமையான, பல்லவர் காலத்துக் காட்டுக் கோவிலின் பின்னணியில் பிரகாரத்தின் நடுவே இருவரும் கைகோர்த்து நின்ற அந்தப் படம். விக் கிராமத்து கறுப்புக் கடற்கரையில் ஒருவரின் அணைப்பில் ஒருவர் நின்று உலகை மறந்த அந்தப் படம்.

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, மெய்நிகர் உலகின் கிராமத்து வயல்வெளியில், நிலா தன் கைகளால் விஷ்வாவிற்கு அந்தச் சுடச்சுடக் காரக்குழம்பு சாதமும் கத்திரிக்காய் வதக்கலும் ஊட்டிவிட்ட அந்த உன்னதமான, உணர்வுப்பூர்வமான தருணத்தின் படம்! விஷ்வாவின் திரையில் இருந்த படத்தில் அவன் உணவை உண்பதும், நிலாவின் திரையில் இருந்த படத்தில் அவள் விஷ்வாவிற்கு ஊட்டுவதும்… ஒரு முப்பரிமாணக் காட்சியின் இருவேறு கோணங்களைப் போல அச்சு அசலாகப் பொருந்தி நின்றன!

இருவரின் திரையிலும் அந்தப் படங்கள் அப்படியே ஒன்றாகத் தெரிந்ததைக் கண்டு பிரவீனும் அனன்யாவும் அதிர்ச்சியின் உச்சத்திற்கே சென்று, மூச்சடைத்து, அப்படியே சிலையாக உறைந்து நின்றனர்!

ஆனால், அந்த அதிர்ச்சியை விட பிரவீனை அடுத்த நொடி உலுக்கியெடுத்தது நிலாவின் மெய்நிகர் உலகப் படங்களில் துல்லியமாகத் தெரிந்த அந்த விர்ச்சுவல் ஆண் அவதாரின் முகம் தான்! அந்தப் படங்களில் நிலாவோடு நெருக்கமாக இருந்த அந்த ஆண்… வேறு யாருமல்ல, அச்சு அசலாக சூப்பர் ஸ்டார் விஷ்வாவே தான்!

பிரவீன் பதற்றத்துடன் தன் லேப்டாப் திரையை நோக்கித் குனிந்து, பின் சட்டென்று அனன்யாவைத் திரும்பிப் பார்த்தான். அவனது முகம் ஆச்சரியத்திலும் குழப்பத்திலும் திணறியது.

“அனன்யா! வாட் இஸ் திஸ்? விஷ்வாவோட உலகத்துல நிலாவோட முகம் வர்றதுக்கு விஷ்வாவோட ரசனை காரணம்னு வச்சுக்கலாம். ஆனா, நிலாவோட விர்ச்சுவல் எக்ஸ்பீரியன்ஸ் படங்கள்ல எப்படி விஷ்வாவோட முகம் அப்படியே வர முடியும்? நம்ம சிஸ்டம் அல்காரிதம் பயனாளர்களோட மைண்ட் செட்டுக்கு ஏத்த மாதிரி ஒரு முகத்தை ரேண்டமா புதுசாத்தானே கிரியேட் பண்ணும்? ஆனா இங்க எப்படி ஒரு எக்ஸ்பீரியன்ஸ்ல கூட மாறாம, நிஜ உலகத்துல இருக்குற விஷ்வாவோட முகம் நிலாவோட பார்ட்னரா வர முடியும்? அனன்யா… எனக்கு விடை தெரிஞ்சாகணும், என்ன நடக்குது இங்க?” என்று பிரவீன் அதட்டலான குரலில் வினவினான்.

அனன்யா ஒரு கணம் தன் உதடுகளைக் கடித்துக் கொண்டு திகைத்து நின்றாள். அவளது முகத்தில் அப்பட்டமான தயக்கமும் பயமும் கலந்த குற்ற உணர்ச்சி அலைமோதியது. பிரவீனின் கூர்மையான பார்வையை எதிர்கொள்ள முடியாமல் தன் கண்களைத் தரையை நோக்கித் திருப்பியவள், மெல்லத் தொண்டையை நனைத்துக் கொண்டு பேசத் தொடங்கினாள்.

“பிரவீன்… ப்ளீஸ் என்னை மன்னிச்சிடுங்க. நான் உங்ககிட்ட ஒரு விஷயம் மறைச்சுட்டேன்,” என்று மிகவும் தயங்கியபடித் தன் கைகளைத் பிசைந்தாள்.

“என்ன மறைச்சே அனன்யா? சீக்கிரம் சொல்லு!” பிரவீனின் குரலில் அவசரம் கூடியது.

“அது… நிலாவுக்கு இந்த சோல்மேட் ஆப், அப்பறம் நியூரல் ஹெட்பேண்ட் கிட்டை முதன்முதலா செட் பண்ணி இன்ஸ்டால் பண்ணிக் கொடுத்தது நான்தான். அவளுக்கு விர்ச்சுவல் உலகத்துல ஒரு சூப்பர் பார்ட்னர் அவதார் அமையணும்னு ஆசைப்பட்டேன். அவளுக்கு சூப்பர் ஸ்டார் விஷ்வாவை ரொம்பப் பிடிக்கும்னு எனக்குத் தெரியும். அதனால… அவளோட ஆப் ப்ரொஃபைலை கிரியேட் பண்ணும்போது, அவளோட பார்ட்னர் அவதாருக்கான பேசிக் ரெஃபரன்ஸ் இமேஜா நான் விஷ்வாவோட க்ளோஸ்-அப் போட்டோவைத்தான் சிஸ்டத்துல பேக்-எண்ட்ல அப்லோட் பண்ணி ஃபீட் பண்ணினேன்…” என்று உண்மையை உடைத்தாள் அனன்யா.

பிரவீன் அப்படியே வாயடைத்துப் போய் நாற்காலியில் சரிந்தான். “ஓ மை காட்! அனன்யா… நீ என்ன காரியம் பண்ணியிருக்கே தெரியுமா?” என்று தலையில் கை வைத்துக் கொண்டான்.

“பிரவீன், நான் சும்மா ஒரு ரெஃபரன்ஸுக்காகத்தான் விஷ்வாவோட போட்டோவை அப்லோட் பண்ணினேன். சிஸ்டம் அதை வச்சு ஒரு சாதாரண மாடலைத்தான் கிரியேட் பண்ணும்னு நினைச்சேன். ஆனா… அந்த நேரத்துலதான் விஷ்வாவும் நம்ம லேப்ல டெஸ்டிங்ல இருந்திருக்கார். இந்த ரெண்டு டேட்டாவும் ஒன்னா மெர்ஜ் ஆகும்னு நான் கனவுல கூட நினைக்கல பிரவீன்,” என்று அனன்யா பதற்றத்துடன் விளக்கினாள்.

பொதுவாக, சோல்மேட் செயலி உருவாக்கும் விர்ச்சுவல் காட்சிகள் அனைத்தும் அல்காரிதம் மூலம் ரேண்டமாக ($Random$) உருவாக்கப்படுபவை. அதனால், காட்சிகள் சில சமயம் ஒரே மாதிரித் தோன்றுவது ($Repetitive$) தொழில்நுட்ப ரீதியாகச் சாத்தியம்தான் என்று மூளை வாதிட்டது.

ஆனால், அனன்யா சொன்ன இந்தத் திடீர் ஒப்புதல் வாக்குமூலத்திற்குப் பின், பிரவீனின் மென்பொருள் மூளையின் ஆழத்தில் இருந்து ஒரு விஸ்வரூபக் கேள்வி, அத்தனை சஸ்பென்ஸையும் உடைத்துக்கொண்டு எழுந்தது. அனன்யா கொடுத்த அந்த ரெஃபரன்ஸ் போட்டோ பிழை மட்டும்தான் இதற்குக் காரணமா, அல்லது அதற்குப் பின்னால் விபரீதமான மென்பொருள் மர்மம் ஒன்று ஒளிந்திருக்கிறதா?

“அனன்யா… நீ போட்டோ குடுத்ததால நிலாவோட உலகத்துல விஷ்வாவோட முகம் வந்துடுச்சு ஓகே. ஆனா, சிஸ்டம் ரேண்டமா கிரியேட் பண்ணின இவங்களோட ஒட்டுமொத்தக் காட்சிகளும், அந்த கிராமத்து எக்ஸ்பீரியன்ஸும் வெறும் ஒரே மாதிரி இருக்கா? இல்லை… நாம செய்யாத, நம்ம கற்பனைக்கும் எட்டாத ஏதோ ஒரு கோடிங் பிழையால, இருவேறு நிஜ மனிதர்களோட மூளை அலைவரிசையும் நரம்பியல் சிக்னல்களும் விர்ச்சுவல் உலகத்துல ஒன்னா சேர்ந்து, அவங்க ஒரே எக்ஸ்பீரியன்ஸைத்தான் பகிர்ந்து வாழ்ந்திருக்காங்களா?!”

கணினித் திரையில் பளிச்சிட்ட அந்த விடைதெரியாப் புதிர், பிரவீனின் நெற்றியில் வியர்வையாய் அரும்பி வழிந்தது. தான் உருவாக்கிய மென்பொருளே தனக்கு முன்னால் ஒரு மாபெரும் சவாலாய் நிற்பதை உணர்ந்து அவன் செய்வதறியாது உறைந்துபோனான். ஒரு மென்பொருள் பிழையின் மூலமாக இரு வேறு நிஜ மனிதர்களின் உணர்வுகளையும், அவர்களின் விதியையும் ஒன்றாகப் பின்னிப் பிணைத்திருந்த அந்த விசித்திரமான மர்மம், கண்ணுக்குத் தெரியாத ஒரு பெரும் புயலாய் மாறி அந்த ஒட்டுமொத்த லேபையும் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்தது!